Voor de eerste keer moeder

In 2015 werd ik voor de eerste keer moeder. Dat is op zich al een life changer. Nu sta ik redelijk nuchter in het leven, en dat hele zwanger zijn en op een roze wolk zitten was niet echt aan mij besteed. Na 9 zorgeloze maanden was ik dan ook heel blij met de geboorte van onze zoon. Moeder voor de eerste keer. Het voelde allemaal heel natuurlijk aan.

Dat eerste jaar volgde er nog heel veel eerste keren. Eerste fles, eerste badje, eerste vieze luier, eerste lach, eerste keer doorslapen, eerste keer kruipen, eerste keer zitten. Maar ook eerste gehoortest, eerste ziekenhuisbezoek, eerste onderzoeken, eerste dokter, eerste operatie. De eerste keer dat ik een vreselijke diagnose kreeg te horen en moest verwerken.

Ik was niet alleen moeder geworden van een schat van een zoon, ik kreeg er ook een pak zorg bij. Ongevraagd, ongewild, onverwacht, onvoorbereid. De eerste keer moeder, en dan direct dit. Kon ik dit wel? Ik was nog volop aan het ontdekken wat voor moeder ik eigenlijk was, maar ik moest direct serieus aan de slag zeg maar. Dus niet twijfelen maar doen, wat ik dacht dat goed was, vertrouwend op mijn intuïtie en gevoel.

Een eerste keer moeder worden mogen veel vrouwen ervaren. Zorgmoeder worden is iets minder romantisch. Had ik het graag anders gezien, ja tuurlijk. Heb ik ergens spijt van? Nee. Mijn zoon is gelukkig en ik dus ook, zo simpel is het. Ik hoop dat ik samen met hem nog heel veel eerste keren mag beleven, met een lach en een traan. Hij maakte mij moeder, voor de allereerste keer, en dat pakt niemand ons nog af.

Ushermom

Carolien de Bie